Afferden
Afferden (Noord-Limburgs: Offere) is een plaats in het noordelijk deel van Nederlands Limburg en hoort bij de gemeente Bergen. Dit kerkdorp ligt vlak langs de Maas, hemelsbreed zo'n 15 kilometer ten noorden van Venray en 25 kilometer ten zuiden van Nijmegen. Afferden telde in 2010 volgens de gegevens van het CBS 1.685 inwoners. Het aan de rechter-Maasoever gelegen dorp Afferden, sedert 1823 deel uitmakend van de Limburgse gemeente Bergen, gelegen ongeveer halverwege Nijmegen-Venlo, behoorde vroeger tot het opperkwartier van Gelderland en werd in het noorden begrensd door de Kleefse Heerlijkheid Heijen, in het zuiden door de Gelderse Heerlijkheid Well, in het oosten door het ambt Goch, waartoe Siebengewald behoorde. De juiste grens werd in 1436 vastgelegd door het gerecht en de oudste mannen (schepenen). Deze in een oud geschrift vastgelegde “Beleijdinge” grens werd de basis van latere grensregelingen.
Meer informatie
Auteur: jnotten
Dorp

Start- en eindpunt
Start- eindpunt: ’t Smulhuukske, Doprsstraat 4a, Oeffelt. | 's Morgens is er helaas geen horeca open in Oeffelt, maar na afloop van de wandeling kun je wel wat simpels nuttigen bij ’t Smulhuukske. Open: di-vrij vanaf 16.00 uur en in het weekend vanaf 15.00 uur of dineren bij Bloemers. Open: vanaf 17.30 uur, behalve op wo en do. Onderweg: na circa 10 km heb je ’t Veerhuis. Open: 1 okt-30 april, wo-zo open vanaf 11.00 uur, ’s zomers dagelijks open. In Boxmeer zijn diverse eetcafés. | Bus: vanaf station Boxmeer neem je bus 93 richting Cuijk en stap uit bij halte ‘Kwekerij’ in Oeffelt. Loop richting de verkeerslichten, ga LA en dan zie je het Smulhuukske. Auto: neem op de A73 afslag 5 (Gennep) en volg de N264 tot het Smulhuuske (Dorpsstraat 4 in Oeffelt). Je kunt naast de cafetaria parkeren. | Honden: toegestaan, mits aangelijnd.
Auteur: Natuurmagazine Roots
Meer informatie
Route-info

Meidoorns
De geschiedenis van de meidoornheg gaat een eind terug, helemaal tot aan de Kelten die ooit de Romeinen wilden tegenhouden. In zijn beroemde boek De Bello Gallico schreef de Romeinse generaal Julius Caesar over de wijze waarop de Brabantse boeren hun landbouwgronden afbakenden met ineengevlochten meidoornheggen die een muur vormden waar hij met zijn leger amper doorheen kwam. Meidoornstruiken werken namelijk als prikkeldraad, de doornen schrikken vijanden af - het is niet voor niets een geslacht uit de rozenfamilie. Ook bij vogels waren en zijn meidoornstruiken populair, zoals bij heggenmussen, grasmussen, tuinfluiters, ringmussen, holenduiven, braamsluipers, geelgors, fitis, tjiftjaf en een enkele steenuil . Ze vinden er een plekje om te broeden en zich te verschuilen. De meidoorn is door zijn doorns redelijk beschermd tegen de vraat van grote grazers.
Auteur: Natuurmagazine Roots
Meer informatie
Natuurfenomeen

Meidoorn
Als de meidoorn in de lente begint te bloeien, is zijn schoonheid adembenemend. Letterlijk! Een zoet bedwelmend parfum stijgt op uit de bloesem en vult de lucht. Eind april begint eerst de tweestijlige meidoorn te bloeien, een paar weken later volgt de eenstijlige. Het verschil is - de benaming zegt het al - dat de eenstijlige slechts één stempelstokje heeft en de tweestijlige twee. Bovendien kun je het aan het blad zien: de blaadjes van de eenstijlige zijn diep ingesneden, die van de tweestijlige zijn wat ronder en donkerder. Het bijzondere is dat je ook meidoorns tegen kunt komen die zowel eenstijlige als tweestijlige bloemetjes hebben, want hij kruist makkelijk.
Auteur: Natuurmagazine Roots
Natuurfenomeen

Nationaal Park De Maasduinen
Nationaal Park De Maasduinen is een van de drie nationale parken in Noord-Limburg. Het is een bos- en heidegebied, gelegen op een langgerekte zandrug tussen de Maas en de Duitse grens. Het bevindt zich grotendeels binnen het grondgebied van de gemeente Bergen. Het park strekt zich uit over een lengte van ruim 20 kilometer en heeft een breedte van gemiddeld twee à drie kilometer. In totaal is het ruim 4500 hectare groot. Het bevat de langste rivierduingordel van Nederland, in duizenden jaren ontstaan door een samenspel van water, wind en mens.
Water heeft een grote rol gespeeld bij het ontstaan van het gebied van Nationaal Park De Maasduinen. Vroeger stroomde er de Rijn en was de Maas daar een zijtak van. Er nog steeds sporen te vinden van de Rijnloop, zoals banken van Rijngrind die in de bodem verborgen liggen.
In de laatste ijstijd, zo'n 21.000 jaar geleden, kreeg de wind vrij spel. Deze ijstijd was extreem droog en koud. Een groot deel van het landschap was bedekt met een laag dekzand. De krachtige westenwind nam zand mee en zette het af op de oostelijke oevers van de Maas. Hierdoor ontstonden de zandruggen en in een boog liggende duinen, paraboolduinen genoemd.
Auteur: Wikipedia
Nationaal park

Sambeek
Vanouds behoorde het gebied deels tot de Heerlijkheid Boxmeer en deels tot het overambt van het Land van Cuijk. Van 1817 tot 1942 was Sambeek een zelfstandige gemeente waartoe ook Mullem behoorde. Toen ging de gemeente Sambeek op in de gemeente Boxmeer. En Mullem werd bij de gemeente Vierlingsbeek ingedeeld. In 1994 werd de Vortum-Mullem bij de gemeente Boxmeer gevoegd en in 1998 werd gemeente Vierlingsbeek bij de gemeente Boxmeer gevoegd.
Bewoning in deze streek is aangetoond door vondsten uit de prehistorie en de Keltisch-Romeinse tijd. Ook ten tijde van de Karolingers woonden hier mensen.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Gennep
Gennep )) is een gemeente in de Nederlandse provincie Limburg. De gemeente telt 16.968 inwoners en heeft een oppervlakte van 58,37 km² .
In de gemeente zijn er een aantal rijksmonumenten, gemeentelijke monumenten, en oorlogsmonumenten, zie:
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Heijen
Heijen is een dorpskern van de gemeente Gennep, in de Nederlandse provincie Limburg. Het maakte voor de toevoeging aan Gennep in 1973, deel uit van de gemeente Bergen. De plaats ligt hemelsbreed 21 kilometer ten zuiden van Nijmegen en 16 kilometer ten noorden van Venray.
Heijen was een eigen heerlijkheid met een schepenbank. Het gebied maakte deel uit van het Hertogdom Kleef. Reeds in 1288 werd het Huis Heijen vermeld, in de nabijheid waarvan het dorp zich ontwikkelde. Omstreeks 1400 werd het Huis Heijen bewoond door Hendrik van Spaenrebock.
Deelgemeente

Afferden
Afferden is een plaats in het noordelijk deel van Nederlands Limburg en hoort bij de gemeente Bergen. Dit kerkdorp ligt aan de Maas, hemelsbreed 26 kilometer ten zuiden van Nijmegen en 12 kilometer ten noorden van Venray. Afferden telde in 2016 2.121 inwoners.
Het aan de rechter Maasoever gelegen dorp Afferden maakt sedert 1823 deel uit van de Limburgse gemeente Bergen. Het ligt ongeveer halverwege Nijmegen en Venlo. Het hoorde vroeger tot het opperkwartier van Gelderland en werd in het noorden begrensd door de Kleefse Heerlijkheid Heijen, in het zuiden door de Gelderse Heerlijkheid Well, in het oosten door het ambt Goch, waartoe Siebengewald behoorde. De juiste grens werd in 1436 vastgelegd door het gerecht en de oudste mannen . Deze in een oud geschrift vastgelegde “Beleijdinge” grens werd de basis van latere grensregelingen.

Het Heijderbos
Het Heijderbos is een bungalowpark in Heijen in Nederlands-Limburg. Het park wordt geëxploiteerd door Center Parcs.
In 1986 opende de bungalowparkketen Center Parcs dit bungalowpark. Het park is het eerste park van Center Parcs dat een wildwaterbaan in het subtropische zwemparadijs heeft. Al in 1987 onderging het bungalowpark een vernieuwing. Zo werd onder meer het parkcentrum overdekt.
POI

Nooit Gedacht
Nooit Gedacht is een korenmolen aan 't Rimpelt 20 in Afferden . Het is een ronde bakstenen beltmolen uit 1958. De molen verving een eerdere molen uit 1886, die aan het einde van de Tweede Wereldoorlog was opgeblazen.
Voor de onderdelen werd de windmolen van de Limburgse Land- en Tuinbouw Bond in Venray-Heide gekocht. Deze coöperatieve molen was in 1904 gebouwd en door mechanisatie overbodig geworden. Op zijn beurt waren de onderdelen in deze molen weer afkomstig van de in 1905 onttakelde Gasthuismolen in Tiel.
Windmolen

Start- en eindpunt Café-Restaurant ’t Rimpelt
Start- en eindpunt: Café-Restaurant ’t Rimpelt, Rimpelt 31, 5851 EK Afferden. Open: 15 april t/m 14 sept. van ma-zo vanaf 11.00 uur. Dinsdag gesloten. 15 sept. t/m 14 april woe-vrij vanaf 16.00 uur, weekeinde vanaf 11.00 uur. Ma-di gesloten. Info: www.rimpelt.nl. Honden: aangelijnd toegestaan.
Horeca

Poaterskapel
Je verwacht het niet in Limburg, maar de steile hellinkjes die je bewandelt, zijn duinen. Rivierduinen om precies te zijn. Aan de voet van zo'n duin staat een kapelletje. Het is de Mariakapel, ook wel Paterskapel genoemd. De kapel werd rond 1875 gebouwd door paters jezuïten die op dat moment kasteel Bleijenbeek bewoonden. Maar tijdens de twee wereldoorlogen ontstond er veel schade aan de kapel en er hebben er verscheidene restauraties plaatsgevonden. De kapel is hersteld met originele stenen, aangevuld met stenen die zijn gevonden bij de kasteelruïne van Bleijenbeek.
Kapel

Uitzichtpunt
In dit vennencomplex werd vroeger turf gestoken. Als je niet uitkeek kon je zo wegzakken in het veen, vandaar de naam Duvelskuul. Nu is het gelukkig een stuk minder gevaarlijk, zolang je je tenminste niet op de drijvende moerasgrond waagt. In dit unieke stukje natuur groeien bijzondere planten als de kleine zonnedauw, veenbes en lavendelheide. Ook leven hier heikikkers.
Uitzichtspunt

Sluizencomplex Sambeek
De aanleg van een stuw en een sluis in de Maas bij Sambeek in de jaren ’20 van de vorige eeuw was onderdeel van een groter plan om de Maas beheersbaarder en bevaarbaar te houden door haar te kanaliseren. Niet iedereen was daar even enthousiast over. Zo merkte het Boxmeers Weekblad van 5 juni 1920 op dat circa 160 morgen land verloren zou gaan: “Niet alleen de groote boeren, maar ook de kleine man die hier jaarlijks zijn voorraad hooi opdoet voor den winter, zal er de dupe van worden. Al mag het Rijk den eigenaren de onteigende perceelen op roijale wijze uitbetalen, daarmede is er nog geen gras en hooi in de plaats. En hieraan zal behoefte komen”. Maar het grotere belang van een gecontroleerde rivier veegde deze bezwaren van de baan. In 1929 werd het stuw- en sluiscomplex bij Sambeek in gebruik genomen. Als regenrivier is de Maas voor haar waterstand sterk afhankelijk van de neerslag. Om in droge tijden de minimale vaardiepte van drie meter te kunnen handhaven, werden er zes stuwen in de rivier gebouwd. Die stuwen kwamen bij Borgharen, Linne, Roermond, Belfeld (allemaal in Limburg), Sambeek en Grave. Tussen 1932 en 1936 kwam daar nog de stuw bij Lith bij. Van Borgharen tot en met Sambeek zijn de stuwen allemaal volgens hetzelfde principe gebouwd. De stuw bestaat uit twee onderdelen. Eén deel is gebouwd volgens het Poirée-systeem, het andere is voorzien van zogenaamde Stoney-schuiven. De Poirée-stuw bestaat uit 13 openingen van 4,85 m tussen jukken. In iedere opening kunnen drie schotten van 1,56m boven elkaar worden geplaatst. Bij een waterafvoer van de Maas van minder dan 200 m3 is de Poirée-stuw helemaal gesloten en wordt het peil verder geregeld met de Stoney-schuiven, in twee doorstroomopeningen van 17 meter. Is de waterafvoer tussen de 200 m3 en 1070 m3, dan worden er zoveel schotten verwijderd dat peilbeheersing zo lang mogelijk met de regelschuiven gedaan kan worden. Bij een afvoer van meer dan 1070 m3 zijn alle schotten verwijderd en worden de jukken plat op de rivierbodem neergelaten. De Stoney-schuiven zijn dan helemaal opgetrokken en de scheepvaart hoeft geen gebruik te maken van de sluis. Dat moet natuurlijk wél als de stuw in werking is. Dan moet er geschut worden. Na de Tweede Wereldoorlog groeide de binnenscheepvaart enorm. In 1953 passeerden al 60.398 schepen de sluis bij Sambeek. Dat had lange wachttijden als gevolg en daarom werd het complex in de jaren 1964-1968 uitgebreid met twee kleinere kolken van 142 meter. De komst van grotere binnenvaartschepen (met een lengte van 190 meter en een diepgang van 3,50 meter) noodzaakten Rijkswaterstaat tot aanpassing van de drie sluizen. De twee ‘kleine’ sluizen kregen in 2011-2012 nieuwe deuren, bewegingswerken en aandrijvingen. En van de lange sluis, met een kolk van 260 meter lengte, worden de hoofden in 2013 verbreed van 14 naar 16 meter. Verder worden de drempels en bodems verdiept en de kolkwanden verhoogd.
Auteur: Outdoor Overloon
Picknick plaats

Nationaal Park Maasduinen
Nationaal Park De Maasduinen is een van de drie nationale parken in Noord-Limburg. Het is een bos- en heidegebied, gelegen op een langgerekte hoge zandrug tussen de Maas en de Duitse grens. Het bevindt zich grotendeels binnen het grondgebied van de gemeente Bergen. Het park strekt zich uit over ruim 20 kilometer met een breedte van gemiddeld twee à drie kilometer. Het is in totaal ruim 4500 hectare groot. Het bevat de langste rivierduingordel van Nederland, die is ontstaan door het samenspel van water, wind en mens door de eeuwen heen. Water, wind, mens: Water heeft een grote rol gespeeld bij het ontstaan van het gebied in het Nationaal Park De Maasduinen. Vroeger stroomde de Rijn door het gebied en was de Maas nog een zijtak van de Rijn. Vandaag de dag zijn er nog steeds sporen te vinden van de Rijn, zoals Rijngrind dat verborgen is in de bodem. In de laatste ijstijd, zo'n 21.000 jaar geleden, kreeg de wind vrij spel. Deze ijstijd was extreem droog en koud. Een groot deel van het landschap was bedekt met een laag dekzand. De krachtige westenwind nam zand mee en zette het af op de oostelijke oevers van de Maas. Hierdoor ontstonden de zandruggen en hoefijzervormige duinen, ook paraboolduinen genoemd. Vanaf de prehistorie beïnvloedde de mens de natuur in De Maasduinen. In de Romeinse tijd werden bossen gekapt om ruimte te maken voor bijvoorbeeld landbouwgrond of infrastructuur. Vanaf de zesde eeuw kwamen er steeds meer werktuigen die hielpen bij het ontginnen van de verloren grond. Heidegronden gingen verloren en bossen werden aangeplant. De laatste vijftig tot honderd jaar kwam er meer oog voor natuur. Er ontstonden natuurterreinen die sinds 1996 het Nationaal Park De Maasduinen vormden. Kraanvogels: Kraanvogels trekken in het voor- en najaar over De Maasduinen, en strijken dan neer in een van de vele vencomplexen zoals het Heerenven op Landgoed De Hamert om te rusten. Omdat het erg bijzonder is dat deze vogel Nederland aandoet en in De Maasduinen rust, is ervoor gekozen om het dier op te nemen in het logo van het nationaal park. Beheer Nationaal Park De Maasduinen is een samenwerkingsverband van Staatsbosbeheer, Stichting het Limburgs Landschap, Gemeente Bergen, Gemeente Gennep, kleine particuliere eigenaren, Waterschap Peel en Maasvallei, de Provincie Limburg en en het Ministerie van Economische Zaken. Het park is in beheer bij Staatsbosbeheer, Stichting Het Limburgs Landschap, de gemeente Bergen en enkele particuliere eigenaren. IVN Limburg (Instituut voor natuureducatie en duurzaamheid) coördineert activiteiten op het gebied van communicatie, educatie en recreatie. Om tot een natuurlijke ontwikkeling van het park te komen, worden galloways, Kempische heideschapen en landgeiten ingezet. Dit moet leiden tot een zich natuurlijk verjongend bos en heidevelden waar de successie naar bos wordt tegengegaan. De heide wordt ook verarmd doordat de schapen 's avonds in een schaapskooi overnachten. De Maasduinen maakt onderdeel uit van een reeks natuurgebieden aan de oostelijke oever van de Maas. Via Nationaal Park De Meinweg is er een verbinding richting Duitsland. De ecologische verbindingen hebben er toe geleid dat de bever zich in de Maasduinen kon vestigen.
Auteur: Outdoor Overloon
Natuurpark

POI
Het Stadhuis van Gennep ligt aan de Markt in Gennep en werd tussen 1612 en 1620 gebouwd onder leiding van Willem van Bommel uit Emmerik. Het gebouw is gebouwd in de Neder-Rijnse renaissancestijl met een monumentale achtkantige traptoren. Het is niet meer in gebruik als gemeentehuis. Het stadhuis vormt samen met het Petershuis, het gemeentekantoor, de oude kerktoren van de Sint-Martinuskerk en de Nederlands-hervormde kerk aan de Markt een belangrijk deel van het aangezicht van Gennep. Auteur: Jesper de Groot Meer informatie
Auteur: Wimol Markelo

Start- en eindpunt
START- EN EINDPUNT Parkeerplaats bij bezoekerscentrum De Maasduinen (ten zuiden van de sluizen), Bosserheide 3e, 5855 EA in Well. HONDEN Aangelijnd toegestaan.
Route-info

In de Sluis
HORECA In het sluizencomplex is bezoekerscentrum/bosbrasserie ‘In de Sluis’ gevestigd. Hier kun je terecht voor een drankje of lunch. Openingstijden: nov t/m feb: za en zo van 11 tot 18 uur. Ma en vr van 11 tot 17 uur. Maart t/m okt: za, zo en schoolvakanties van 10 tot 20 uur. Ma t/m vr van 11 tot 18 uur. Info: bosbrasserieindesluis.nl.
Horeca

Reindersmeer
Het Reindersmeer is in de vorige eeuw door zand- en grindwinning ontstaan. Meer dan 22.000 schepen vol bouwmateriaal zijn er tussen 1971 en 2001 via een speciaal daarvoor gebouwd sluizencomplex naar de Maas gevaren. Een deel van de oevers is na het beëindigen van de graafwerkzaamheden afgevlakt, maar niet overal en met een reden: de steile wanden zijn belangrijke broedplaatsen voor oeverzwaluwen, die in d winter in het warme zuiden verblijven. De ijsvogels zijn wel blijvers. Ook zij graven hun broedholtes graag aan de randen van het Reindersmeer.
Meer

Bergerheide
De noordkant van het meer grenst aan de Bergerheide. Gezien de vele stapels berkenboompjes zijn de groenbeheerders van de gemeente Bergen druk bezig de heide open te houden. Het heeft niet veel gescheeld of dat zou niet nodig meer zijn geweest. Dan had hier helemaal geen struikheide meer gegroeid. De oorspronkelijk plannen voor zand- en grindwinning waren veel omvangrijker dan de huidige 1,3 km2 die is afgegraven. In het begin van de jaren 70 groeide het besef dat het toch wel erg zonde zou zijn om de heidevelden en rivierduinen op te offeren.
Heide

Schaapskooi
Op de Bergerheide graast een kudde Veluwse heideschapen. Ook is er een schaapskooi.
Natuurfenomeen

Bosscherheide
Langs de bevroren oostoever van het Reindersmeer gaat de route naar Bosscherheide. Een bleke zon werpt lange schaduwen van bomen over de bruinige heide. Dit natuurgebied van het Limburgs Landschap is vernoemd naar het gelijknamige buurtschap, maar geeft ook de voormalige en huidige aanblik goed weer. Tweehonderd jaar geleden bestond het gebied uit uitgestrekte heidevelden waar herders hun schaapskuddes mochten laten grazen. Tegenwoordig wandel je vooral door een bos vol grove dennen met af en toe een verdwaalde lariks. Een bewaard gebleven strook stuifzand vormt hier een fraaie uitzondering op.
Heide

Nationaal Park De Maasduinen
In het noordoosten van Limburg ligt Nationaal Park De Maasduinen. Het is een bos- en heidegebied, gelegen op een langgerekte hoge zandrug tussen de Maas en de Duitse grens. Het park strekt zich uit over ruim 20 kilometer met een breedte van gemiddeld twee à drie kilometer en is in totaal ruim 4.500 hectare groot. Het gebied bevat de langste rivierduingordel van Nederland, die is ontstaan door het samenspel van water, wind en mens door de eeuwen heen.
Rivierduinen zijn ontstaan in de laatste ijstijd, het Weichselien. Het landijs bereikte Nederland niet, maar het was koud en droog. In de poolwoestijn ontbrak een gesloten plantendek en had de wind vrij spel. Als de brede en ondiepe rivierbeddingen droog lagen, kon het zand opstuiven tot rivierduinen. De overwegend westenwind voerde het zand uit de droge rivierbeddingen mee en zette het weer af ten oosten ervan. Hierdoor ontstonden zandruggen en hoefijzervormige duinen (sikkelduinen of paraboolduinen).
Vanaf de prehistorie heeft de mens de natuur in De Maasduinen beïnvloed. Er werd bos gekapt om ruimte te maken voor landbouwgrond. Om de grond te kunnen blijven gebruiken, was bemesting nodig. Hiervoor werd in het gebied van De Maasduinen hoofdzakelijk schapenmest gebruikt. Door menselijk toedoen (houtkap en overbegrazing) zijn heide en stuifzanden ontstaan. Later zijn weer bossen aangeplant om de stuifzanden vast te leggen en voor de productie van hout.
Auteur: AdK
POI

Maasheggen
De geschiedenis van de meidoornheg gaat een eind terug, helemaal tot aan de Kelten die ooit de Romeinen wilden tegenhouden. In zijn beroemde boek De Bello Gallico schreef de Romeinse generaal Julius Caesar over de wijze waarop de Brabantse boeren hun landbouwgronden afbakenden met ineengevlochten meidoornheggen die een muur vormden waar hij met zijn leger amper doorheen kwam.
Meidoornstruiken werken namelijk als prikkeldraad, de doornen schrikken vijanden af - het is niet voor niets een geslacht uit de rozenfamilie. Ook bij vogels waren en zijn meidoornstruiken populair, zoals bij heggenmussen, grasmussen, tuinfluiters, ringmussen, holenduiven, braamsluipers, geelgors, fitis, tjiftjaf en een enkele steenuil . Ze vinden er een plekje om te broeden en zich te verschuilen. De meidoorn is door zijn doorns redelijk beschermd tegen de vraat van grote grazers.

Maasheggen
De Maasheggen zijn een landschap en een keten natuurgebieden aan de Maas tussen de Noord-Brabantse plaats Vierlingsbeek en het Gelderse Batenburg. De Maasheggen zijn in Noord-Brabant het beste bewaard.
Karakteristiek voor de Maasheggen is dat het landschap is verdeeld in een groot aantal kleine percelen die van elkaar zijn gescheiden door meidoorn- en sleedoornheggen. De meidoornstruiken worden half doorgezaagd en naar de zijkant geleid, zodat de struiken in elkaar groeien (dit wordt 'leggen' genoemd). Daar waar gezaagd is, groeien weer nieuwe takken zodat er een heel dichte heg ontstaat. Doordat de heggen zo dicht in elkaar gevlochten zijn, vormen ze een ondoordringbare afscheiding. Ze dienen vooral als perceelscheiding en veekering, maar helpen ook bij het buiten houden van roofdieren. Iedere keer als de uiterwaarden onder water lopen, helpen de heggen bij het opvangen van slib; als het water zich terugtrekt, blijft het slib achter waardoor de bodem in het gebied erg vruchtbaar is. Daarom heeft Maasheggen sinds de zomer van 2018 de UNESCO mens en biosfeerstatus.
Auteur: haroldslegers
Natuurgebied

Uitkijktoren De Afferdense Duinen
Precies op deze plek stond vroeger ook een toren, echter met een geheel andere functie namelijk een brandtoren. De fundamenten hiervan zijn nog duidelijk in het zand te zien.
Omdat dit het hoogste punt in de Maasduinen is heeft de Dorpsraad in overleg wederom voor deze locatie gekozen.
Eenmaal boven op de toren ontvouwt zich een panorama dat zijn weerga niet kent.
Auteur: Avontuurlijke Wandelingen
Observatietoren

Reindersmeer
Het Reindersmeer is een gegraven meer in de Limburgse gemeente Bergen. Het is vanaf 2001 in beheer van de gemeente Bergen en sindsdien onderdeel van het Park Maasduinen.
In 1959 begon de Centrale Industriezand Voorziening B.V. met het graven van het Leukermeer ten behoeve van zand- en grindwinning. In 1971 begon men ook met graven in het Reinderslooi, onderdeel van het natuurgebied Bergerheide. Om te voorkomen dat het omliggende landbouwland verdroogde, is een sluis aangelegd in het kanaal tussen het Reindersmeer en Leukermeer. Er hebben zeker 22.500 schepen met zand en grind door het kanaal gevaren.
Water

Smal
Smal is een buurtschap in de gemeente Bergen in de Nederlandse provincie Limburg. Het ligt iets ten noorden van het dorp Nieuw Bergen.
Gemeente

De Duvelskuul
Uitzichtpunt met bankje
Vanaf dit punt heb je een mooi uitzicht over de Duvelskuul, één van de mooiste plekjes in de Maasduinen.
Heel lang geleden kwam de Maas tot hier en liet uiteindelijk de vennen van de Duvelskuul achter.
Onderdeel van de wandeling "Avontuur in de Maasduinen - Bossen, vennen, heide en een geweldige uitzichttoren".
Auteur: Avontuurlijke Wandelingen
Uitzichtspunt

MTB route 6 Maasduinen-noord